فارنژیت (گلو درد)

Yazar : hepsireklam

 

فارنژیت یکی از بیماریهای شایع می باشد که بیشتر در فصول سرد سال دیده شده و با گلو درد، تب بالا و بیحالی تظاهر می کند. تحریک شدید در ناحیه گلو ایجاد نموده و به دو نوع حاد و مزمن می توان آنرا دید.

در فارنژیت مزمن تحریک گلو دیده شده و در بیماریهای بینی، رفلاکس معده و سبک زندگی نامناسب فرد به وجود می آید.

فارنژیت حاد با سوزش گلو، تب بالا و گلو درد شروع شده و با اشکال در بلع و قرمزی گلو ادامه پیدا می کند.

علل فارنژیت

علل شایع فارنژیت عبارتند از:

-مصرف سیگار

-مصرف زیاد ادویه جات تند

-مصرف کم مایعات

-مشاغلی که نیاز به حرف زدن زیاد دارند

-آلرژی ها

-رفلاکی معده

-بیماریهایی که در بینی و لوزه ها ایجاد التهاب می کنند

-در معرض سرما قرار گرفتن و با افراد بیمار ارتباط نزدیک داشتن

 

علائم فارنژیت

-احساس گرفتگی گلو

-آبریزش از بینی

-تب بالا

- بی حالی

-اشکال در بلع

در فارنژیت مزمن علائمی چون گلو درد، اشکال در بلع و سرفه دیده میشود.

 

روشهای تشخیص فارنژیت

برخی افراد علائمی مثل گلو درد و خارش گلو را برای تشخیص فارنژیت کافی می دانند، اما این علائم برای تشخیص قطعی کافی نمی باشند. در مورد فارنژیت حاد و مزمن با بررسی های کامل می توان به تشخیص رسید. برای تشخیص قطعی وجود بی حالی، تب بالا، اشکال در بلع و گلو درد ضرورت دارد.

قبل از گذاشتن تشخیص قطعی، در مورد سبک زندگی فرد نیز اطلاعاتی کسب می شود. در مورد محل زندگی فرد و احتمال وجود بیمار در آنجا چیزهایی پرسیده می شود. متعاقبا" پزشک معاینه می کند و نوع فارنژیت را تشخیص می دهد. اگر پزشک نیاز نبیند آزمایش انجام نمی گیرد. در مورد فارنژیت مزمن احتمال دارد برای تشخیص قطعی انجام گرافی قفسه سینه و کشت گلو و آزمایش خون مورد نیاز باشد.

 

درمان فارنژیت

پس از تشخیص نوع فارنژیت، برای هر کدام از آنها روند درمانی جداگانه ای شروع می شود. برای درمان فرنژیت معمولا" تجویز مسکن، آنتی بیوتیک و اسپری بینی کفایت می کند. مصرف قرص های مکیدنی هم مفید خواهد بود. مصرف آب زیاد ضرورت  دارد. گاه درمان علامتی نیز شروع می شود.